De Adriatische Zee, die door overbevissing is uitgeput, kan de dolfijnen niet langer van voedsel voorzien. Deze dolfijnen volgen massaal de trawlers op zoek naar voedsel.

Dolfijnen beginnen vissersboten te volgen om te eten. Vissen die in netten verstrikt raken, of die profiteren van de grote hoeveelheid afval die in zee wordt gedumpt. Het lijkt misschien een briljante aanpassingsstrategie, maar dat is het niet. Het feit dat tuimelaars massaal vissersboten volgen om te jagen, is eerder een duidelijke indicatie van een dramatische situatie. Adriatische ZeeHet gebied, dat decennialang verarmd is door industriële visserij, is niet langer in staat de laatste walvisachtigen die nog in de wateren leven te voeden.

De Adriatische Zee, een van de armste en meest overgeëxploiteerde regio's ter wereld.

Volgens gegevens van de FAO uit 2024 heeft de Middellandse Zee een van de hoogste exploitatiepercentages van visbestanden ter wereldOverbevissing treft 63% van de vispopulaties in deze regio, en de visserijdruk is twee keer zo hoog als het niveau dat als "duurzaam" wordt beschouwd. Adriatische ZeeIn deze context is dit gebied van oudsher een van de meest overbeviste gebieden: de intensiteit van de trawlvisserij is hier een van de hoogste ter wereld en de toestand van de zeebodem behoort tot de slechtste waar dan ook.

La bodemtrawlDe visserij, die kan rekenen op steun van staatssubsidies, beperkt zich niet tot het vangen van vis: de zware netten die over de zeebodem worden gesleept, vernietigen leefgebieden, egaliseren de onderwaterheuvels die onderdak bieden aan tientallen soorten en laten organische koolstof vrijkomen door de verstoorde sedimenten. Het resultaat is dat in de Adriatische Zee, bijvoorbeeld tussen 1948 en 2005, de Het aantal kraakvissen is met meer dan 94% afgenomen.en de gewone dolfijn (Delphinus delphis), dat ooit in overvloed aanwezig was, is nu praktisch verdwenen.

De enige walvisachtige soort die overleeft in het centrale en noordelijke deel van de Adriatische Zee is de tuimelaar (Tursiops truncatusDeze dolfijnen vertonen echter een zeer zorgwekkend gedrag, dat de ernstige verarming van de Middellandse Zee weerspiegelt en onverwachte gevolgen kan hebben voor de walvisachtigenpopulaties: dit blijkt uit een nieuwe studie die is gepubliceerd in het tijdschrift. Frontiers, die analyseerde acht jaar aan enquêtegegevens (2018-2025) Dit omvat een vaartocht van 17.755 kilometer voor de kust van de Italiaanse regio's Veneto en Marche.

Dolfijnen volgen vissersboten: een duidelijke indicator van ecologische ineenstorting.

Observeren 859 trawlers Tijdens 148 dagen trawlvisserij ontdekte het onderzoeksteam van Dolphin Biology and Conservation dat Adriatische dolfijnen massaal vissersschepen begonnen te volgen om zich te voeden met wat er in de netten verstrikt raakte of terug in zee werd gegooid. De resultaten zijn verrassend, leggen de wetenschappers uit: gemiddeld observeerden de onderzoekers dolfijnen die bijna een op de vier vissersschepen volgden (24,7%). Bij ottertrawlers, een van de meest destructieve visserijmethoden, loopt dit percentage op tot meer dan 40%. In de regio Marche is de situatie nog nijpender: Drie van de vier trawlers die op dolfijnen vissen (75,9%) hadden dolfijnen aan boord..

Che il Tursiops truncatus Het was bekend dat het dier zich voedde met volgesleepte trawlers, maar de omvang van het fenomeen is verbazingwekkend: op basis van foto-identificatiegegevens is namelijk gebleken dat 86% van de volwassen dolfijnen die in Veneto zijn gemerkt en 90% van de dolfijnen die in Marche zijn gemerkt. Ze zijn minstens één keer gefotografeerd terwijl ze achter boten naar voedsel zochten.
Zoals hij uitlegt Giovanni Bearzi, onder de auteurs van de studie,

Deze dolfijnen volgen trawlers niet uit vrije wil. Ze doen dit omdat de Adriatische Zee door decennialange overbevissing zo ernstig is uitgeput dat er niet langer betrouwbaar natuurlijke prooien beschikbaar zijn. Dit is een duidelijk teken van ecologische ineenstorting, geen voorbeeld van succesvolle aanpassing van de dolfijn.

In wezen hebben dolfijnen geleerd om steeds vaker interactie te hebben met boten en visgerei, om vissen uit netten te halen, om te wachten tot bijvangst terug in zee wordt gegooid, niet omdat het handig is, maar omdat het zo is. de enige manier om te overleven in een zee die hen niet langer op natuurlijke wijze kan voeden.

Risico's voor dolfijnen en de culturele overdracht van gedrag

De relatie tussen dolfijnen en trawlers is volgens de onderzoekers niet zonder problemen. risico's voor dolfijnen Het volgen van trawlers stelt hen bloot aan verstrikking en aanvaringen met vissersschepen en moedigt hen aan om voedsel van lage kwaliteit te eten. De langetermijneffecten op de gezondheid, voortplanting en populatiedynamiek van dolfijnen zijn nog onbekend en vormen het onderwerp van verder onderzoek.

In het algemeen waarschuwt de studie dat het bevorderen van het voortdurende gebruik van trawlers in de Adriatische Zee niet alleen onverstandig is voor dolfijnen, maar voor de mariene biodiversiteit als geheel: de netten die dolfijnen vandaag de dag voeden, zijn immers dezelfde netten die in het verleden dolfijnen troffen. vernietigde het ecosysteem waarvan die dolfijnen afhankelijk zijn.

Zoals hij uitlegde Randall R. Reeves, hoofdauteur van de studie en voorzitter van de wetenschappelijke adviesraad van de Amerikaanse Marine Mammal Commission,

"Wanneer een groot percentage van de zeeroofdieren overschakelt op opportunistisch jagen rondom visnetten, is het vrijwel zeker dat de menselijke invloed een kantelpunt heeft bereikt. Trawlers kunnen de voedselinname van een individuele dolfijn op korte termijn verhogen, maar de voordelen van dit opportunistische jagen worden ten minste gedeeltelijk tenietgedaan door de verwoesting van het ecosysteem en de uitputting van prooidieren die door de visnetten worden veroorzaakt."

Overigens, dit gedrag van straatveger Het betreft volwassen exemplaren, jonge dieren en zelfs pups (aanwezig in 7% van de waargenomen groepen): hoewel de jongere exemplaren op een zekere afstand van de boten lijken te blijven, duiken ze samen met de volwassenen boven de sleepnetten en komen ze er weer boven. Dit is een teken van de culturele overdracht van het nieuwe gedrag – een aangeleerde eigenschap die, volgens wetenschappers, de scheiding tussen dolfijnen die aas eten en dolfijnen die geen interactie hebben met vissersschepen zou kunnen versterken.

Hier zijn drie inzichten die u wellicht interesseren:

Trawlvisserij kost Europa 90 keer de winst.
De Europese zwaardvismarkt wakkert de illegale visserij aan
Pelagos, het walvisreservaat in het hart van de Middellandse Zee