Geotags:

China

Fotogalerij: In Dunhuang is de woestijn een zonnebatterij geworden.

In de Gobiwoestijn in China concentreert een 260 meter hoge zonnetoren daglicht en slaat het op in gesmolten zout om na zonsondergang hernieuwbare energie op te wekken.

De heliostaten met rasterstructuur rond de toren illustreren de mechanische kant van CSP: elk spiegelpaneel moet structurele stijfheid, kantelprecisie en windbestendigheid combineren om een ​​stabiele zonneconcentratie te behouden gedurende de volledige dagcyclus en seizoensvariaties van de Gobi-woestijn. (Foto: PGT Solar)

De afbeeldingen die gewijd zijn aan de thermische zonne-energiecentrale van Dunhuang laten de lezer kennismaken met een van de meest concrete uitdagingen van dit project. energietransitieHet opwekken van duurzame elektriciteit, niet alleen wanneer de zon schijnt, maar ook wanneer het elektriciteitsnet erom vraagt. In de Gobiwoestijn, in de Chinese provincie Gansu, wordt deze vraag zichtbaar gemaakt door een centrale toren, duizenden beweegbare spiegels, tanks met gesmolten zout, turbines, leidingen en besturingssystemen.

La fotogallerij Het toont een technologie die afwijkt van het meest gangbare beeld van zonne-energie. Hier zetten fotovoltaïsche panelen licht niet direct om in elektriciteit: heliostaten volgen de zon en concentreren de straling op een ontvanger bovenin de toren. Van daaruit begint een thermische keten waarin het licht in warmte wordt omgezet, de warmte wordt opgeslagen en de stoom een ​​turbine aandrijft.

De visuele aantrekkingskracht van de centrale komt juist voort uit dit duale karakter. Dunhuang oogt als een futuristisch bouwwerk, maar werkt volgens een logica die vergelijkbaar is met die van traditionele thermische centrales. Het verschil zit hem in de bron: in plaats van fossiele brandstoffen te verbranden, gebruikt het systeem directe zonnestraling uit de Gobiwoestijn en slaat deze op in de vorm van thermische energie. Dit is de reden waarom de geconcentreerde zonne-energieCSP, ofwel zonne-energie met geconcentreerde zonnecellen (CSP), moet worden beschouwd als een complementaire technologie ten opzichte van fotovoltaïsche energie, en niet als een simpele variant ervan.

De kern van innovatie is accumulatie. De Shouhang Dunhuang-energiecentrale gebruikt gesmolten zouten als industriële thermische batterij: tijdens uren met fel zonlicht wordt het mengsel tot een hoge temperatuur verhit en opgeslagen in grote tanks; wanneer er elektriciteit nodig is, wordt de warmte overgedragen aan het water-stoomcircuit en drijft zo de turbine aan. Hierdoor kan de centrale een deel van haar productie naar de avond- of nachturen verplaatsen.

De foto's van het zonneveld laten duidelijk de schaal van het project zien. De heliostaten zijn geen rekwisieten, maar precisieonderdelen: ze moeten zich correct oriënteren, compenseren voor wind, stof, thermische vervormingen en seizoensschommelingen, en de lichtstroom gefocust houden op de ontvanger. De geometrie van het veld is niet alleen spectaculair, maar is ook gebaseerd op optische berekeningen, afstanden, schaduwen en reflectiehoeken.

Het Gobi-landschap is niet zomaar een achtergrond. Het is een actief onderdeel van de infrastructuur. De hoge mate van directe zonnestraling en de beschikbaarheid van grote oppervlakken maken dit gebied geschikt voor grootschalige centrales, maar dezelfde omstandigheden brengen ook operationele uitdagingen met zich mee: stof op de spiegels, temperatuurschommelingen, wind, kou en de noodzaak van constant onderhoud. In die zin is Dunhuang niet zomaar een energiecentrale: het is een industriële machine die dagelijks in de gaten gehouden moet worden.

De beelden van de toren, tanks, leidingen en turbinehal helpen ons te begrijpen waarom CSP een systeemtechnologie is. Het installeren van spiegels in de woestijn is niet voldoende: er zijn ontvangers, pompen, kleppen, chemisch stabiele zouten, besturingssoftware, condensatoren, stoomgeneratoren en gespecialiseerd personeel nodig. Elk onderdeel moet in harmonie met de andere functioneren, waardoor de energiecentrale een complexe energievoorzieningsketen wordt.

De controlekamer onthult een andere dimensie van de installatie. DCS- en SCADA-systemen bewaken de uitlijning van de spiegels, de zouttemperatuur, de stoomdruk, de tankstatus en de elektriciteitsproductie. Programmeerbare hernieuwbare energie vloeit ook voort uit dit databeheer: er moeten beslissingen worden genomen over wanneer op te slaan, wanneer op te wekken, hoe componenten te beschermen en hoe te reageren op de vraag van het elektriciteitsnet.

De fotogalerij helpt ook om niet al te veel lofzang te werpen op het verhaal. Dunhuang is een belangrijk project, maar geen kant-en-klare oplossing. Thermische zonne-energie vereist een hoge directe straling, grote oppervlakken, betrouwbare mechanische componenten en aanzienlijke investeringen. De waarde ervan komt vooral naar voren wanneer langdurige opslag, avondproductie, stabiliteit van het elektriciteitsnet of integratie met industriële processen bij hoge temperaturen nodig is.

Vanuit dit perspectief laten de beelden een verschuiving in functie zien. CSP is niet de kwantitatieve drijvende kracht achter de wereldwijde groei van zonne-energie, die wordt gedomineerd door fotovoltaïsche energie, maar het kan wel een van de instrumenten worden om hernieuwbare energiebronnen beter beheersbaar te maken. Waar panelen overdag goedkope energie produceren, kan een gesmoltenzouttoren helpen om de daaropvolgende uren te dekken, waardoor de afhankelijkheid van fossiele brandstofcentrales afneemt.

Daarom toont de fotogalerij niet alleen een spectaculaire installatie in de woestijn. Ze laat de materiële aspecten van de energietransitie zien: spiegels die vuil worden, leidingen die warmte transporteren, turbines die stoom omzetten in elektriciteit, zouten die energie opslaan en software die duizenden componenten coördineert. Achter het schone imago van hernieuwbare energie schuilt een complexe infrastructuur, technische compromissen en onderhoud.

In deze fotogalerij verschijnt Dunhuang als een visueel laboratorium voor programmeerbare hernieuwbare energieDe Chinese zonnetoren bewijst niet dat de toekomst gedomineerd zal worden door gesmolten zout of woestijnspiegels, maar wijst wel op iets concreters: de transitie vereist technologieën die in staat zijn om energie op het juiste moment te produceren, op te slaan en vrij te geven. De Gobiwoestijn, met zijn combinatie van geconcentreerd licht, opgeslagen warmte en geavanceerde netwerktechnologie, vertegenwoordigt een nieuwe fase in duurzaamheid: minder beloftes, meer infrastructuur.

Hier zijn drie inzichten die u wellicht interesseren:

Dunhuang, de zonnetoren die warmte opslaat voor de nacht.
Zwitserse zonne-energietechnologie behaalt een rendement van meer dan 30 procent.
In Toscane een vernieuwende accumulatie van energie dankzij de rotsen

Servicecorridor tussen de rijen heliostaten in de Gobiwoestijn: interne wegen, hulpstroomvoorziening en verlichting maken onderhoud, kalibratie en reiniging van het zonneveld mogelijk, cruciale activiteiten waarbij stof, wind en temperatuurschommelingen de nuttige reflectiviteit en operationele beschikbaarheid verminderen (Foto: Shouhang High-Tech Energy).

 

Zie op de kaart

COMMENTAAR

Laat een reactie achter

Gerelateerde artikelen